Vrouwen

Je arts zal je een behandelplan voorstellen. belangrijk daarbij is dat bekkenbodemchirurgie altijd de laatste optie moet zijn. Vzw bekkenbodemproblemen.be raadt aan om steeds te starten met kinesitherapie en indien dat onvoldoende effect heeft, andere opties te bekijken. bekkenbodemproblemen zijn zeer lastig en storend, soms pijnlijk maar quasi nooit levensbedreigend. Dus tijd genoeg om naar een duurzame oplossing te zoeken...

Behandelingen bij vrouwen

Bekkenbodemoefeningen preventief "BETER VOORKOMEN DAN GENEZEN!"

 

De meeste vrouwen horen het niet graag, maar bekkenbodemoefeningen zijn echt belangrijk! Heel wat vrouwen beginnen er pas mee als ze een probleem ervaren. Is het dan nodig om ook voor je bevalling oefeningen te doen? Ons antwoord is JA!

 

Oefenen kan nooit kwaad en héél belangrijk, als je vooraf oefeningen doet dan ken je het gevoel van het opspannen en ontspannen van de bekkenbodem.

Het is veel moeilijker om na je bevalling, als alles goed uitgerokken is - dan voor het eerst dat gevoel te gaan leren voelen.

Dus wees slim en ga voor die prenatale bekkenbodem oefeningen! Het is misschien niet de leukste dagbesteding, maar je wint er heel wat tijd mee en voorkomt latere problemen.

 

Je kan voor deze oefeningen terecht bij een gespecialiseerd kinesist of je kan het zelf proberen door op internet of in de boekhandel oefeningen op te zoeken (in de literatuurlijst kan je enkele nuttige boeken terugvinden).

 

Wij raden alvast aan om de hulp van een goede kinesist in te roepen, hij/zij (het zijn meestal vrouwen) kan je direct feedback geven of je de oefeningen juist doet en kan je ook nadien verder opvolgen indien je dat wenst.

Een kinesist zal je geruststellen en kan je buiten bekkenbodemoefeningen ook tal van andere tips leren die nuttig zijn voor de bevalling en erna (ontspanningsoefeningen tijdens de weeën, technieken om de pijn beter te verdragen, correct heffen- en tillen van die zware maxi-cosi, correcte plashouding, babymassage...).

 

Voor de oefeningen doe je best losse kledij aan. Door je buik, onderbuik en onderkant te observeren kan de kinesist al een goed beeld hebben of je de oefening correct uitvoert, zonder dat je volledig uit de kleren hoeft.. Soms zal de kinesist de hand ter hoogte van de lies leggen om te voelen (uiteraard zal zij dit steeds vooraf vragen) en zal ze je mogelijk vragen dit ook eens te doen, zodat je de contractie zelf ook makkelijker voelt en weet waarmee je bezig bent.

 

Dus 1 tip: wees plichtsbewust en doe die prenatale kine nu maar gewoon, je zal het je niet beklagen als je weet wat je ermee kan voorkomen...

 

 

 

Bekkenbodemoefeningen curatief "BLIJF ER NIET MEE ZITTEN EN ZOEK HULP!"

 

Merk je dat je urine-verlies hebt, problemen hebt om je bekkenbodem op te spannen of je bekkenbodem te gespannen is bijvoorbeeld bij het vrijen, met stoelgang of urineren,pijn,... dan is het belangrijk een arts te raadplegen en een goede kinesist in de hand te nemen.

 

Een gespecialiseerd kinesist kan je met eenvoudige en makkelijke oefeningen vaak van je probleem afhelpen. Dit kan op alle leeftijden en komt niet alleen voor bij pas bevallen vrouwen. Heel wat actieve oudere vrouwen hadden nooit problemen na hun zwangerschap(pen), maar worden 10-tallen jaren later plots geconfronteerd met bijvoorbeeld dat vervelende urineverlies of een plotse verzakking (vb. roos weefsel dat door de vagina naar buiten komt). Er is slechts 1 nadeel aan kinesitherapie: bekkenbodemoefeningen moet je levenslang onderhouden en net zoals met het lopen, moet je de conditie van je spieren onderhouden om ze fit te houden, zo ook met je bekkenbodem!

 

Maar dagelijks enkele oefeningen doen, kan heel wat verhelpen, dus ga ervoor! Belangrijk om weten is dat zelfs met het kiezen voor een operatie de patiënt bekkenbodemoefeningen moet blijven doen, dus kies niet voor een snel snel chirurgische oplossing want die zijn er meestal niet!

 

Naast de gewone bekkenbodemoefeningen, zal de kinesist je mogelijk vragen of ze 1 of 2 vingers in je vagina mag inbrengen om je spieren inwendig te palperen en te voelen welke delen van je bekkenbodem juist een probleem vertonen (uiteraard zal de kinesist dit vooraf met jou bespreken en alleen doen als jij dat zelf ziet zitten na meerdere consultaties). Dit is uiteraard niet prettig, maar wel belangrijk voor je kinesist om een goed beeld van je bekkenbodemprobleem te hebben. Soms zal je zelf ook een handschoen aankrijgen om zelf eens te voelen, zodat je zelf ook het probleem kan voelen en thuis kan opvolgen of de situatie verbetert met de oefeningen.

Je kinesist zal steeds zorgen voor een rustige en veilige omgeving. Vind je het zelf onprettig om ontbloot op tafel te liggen, dan kan je eventueel een langere T-shirt meenemen om wat meer bedekt te zijn of kan je je kinesist een handdoekje vragen om jezelf wat toe te dekken.

 

Voel je je niet op je gemak bij je kinesist, dan kan je steeds overstappen naar een andere kinesist. Het belangrijkste is dat jij je veilig en goed voelt bij de behandelingen die opgestart worden.

 

Bekkenbodemtraining met bio-feedback

 

Sommige gespecialiseerde bekkenbodemkinesisten werken met een bio-feedback systeem.

 

Biofeedback met inwendige/vaginale sonde

 

Hierbij gaat men terwijl de patiënt in ruglig op tafel ligt een sonde inbrengen in de vagina, voorzien van wat gel/glijmiddel voor het comfort van de patiënt. (Het is qua onderzoek wat te vergelijken met een arts die een vaginale echo uitvoert in het begin van een zwangerschap. Niet leuk, maar nomaal niet pijnlijk)

 

Deze sonde is afgerond en ongeveer 2.5cm breed, ze is meestal van wit plastic met 2 metalen contactplaatjes. De sonde is verbonden met een computer. Met deze aperatuur kan je kinesist dan aflezen wat de spanning in je bekkenbodemspieren is en een antwoord te krijgen op volgende vragen: Zijn deze te hard of te zacht gespannen? Wat gebeurt er als je hoest? Kan je de spanning vasthouden?

 

Mogelijk zal je ook gevraagd worden om enkele bekkenbodemoefeningen uit te voeren, zodat je zelf ook op het scherm de contractie (samentrekking) van je spieren kan zien.

Zo kan de kinesist ook zien hoe sterk de kracht en de uithouding van je bekkenbodemspieren zijn en die vertalen in een score (meestal tussen 1/5 en 5/5)

 

(afbeelding vaginale sonde gymna en afbeelding van bio-feedback toestel voor professioneel gebruik)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Biofeedback-toestel waarbij je de kleren kan aanhouden.

 

Het inbrengen van een sonde, doet heel wat patiëntes al huiveren op voorhand. Ondertussen bestaan er ook bio-feedbacktoestellen waarbij u uw kleren kan aanhouden en er dus geen inwendige sonde nodig is. Het betreft een toestel / een soort stoel - fietszadel waarop je plaatsneemt en dat de spiercontractie in je bekkenbodem kan waarnemen en toont op een scherm. Binnenkort brengen we hier ook ervaringen van een patiënt of kinesiste om weer te geven hoe zij deze methode ervaren hebben. Meer info op www.pelvictrainer.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet alle kinesisten werken met deze apparatuur omdat de meeste kinesisten manueel ook kunnen voelen hoe sterk je spieren zijn en wat de uithouding van je spieren is. Het bio-feedbacktoestel geeft de kracht van je spieren weer, maar niet altijd hoe de contractie in je bekken verloopt en of de verschillende lagen van je bekkenbodem allemaal meedoen. Dus techniek kan helpen, maar is niet altijd een totaaloplossing...

Overige kinesitherapie (ademhalingsoefeningen, houdingscorrectie, relaxatietraining, oefeningen voor vaginisme...)

 

Naast de klassieke bekkenbodemoefeningen heeft de kinesist nog tal van andere oefeningen en technieken die je probleem kunnen verhelpen of verkleinen.

Dat kan gaan van het oefenen van de buikademhaling, je beter leren ontspannen via relaxatietraining, het aanleren van de juiste plas- en poephouding, betere hef- en tilhoudingen, goede houding om borstvoeding te geven, individuele of partneroefeningen voor patiëntes met een te gespannen bekkenbodem, enz...

 

Dus aarzel niet om je probleem te bespreken met de kinesist, zeker als je nog andere problemen ervaart die mogelijk invloed hebben op je probleem (stress, zenuwachtig zijn, constipatie, veelvuldig plassen, pijn bij het vrijen, ...)

Vaginale ring /pessarium bij urineverlies of kleine verzakkingen

 

Ondanks het doen van bekkenbodemoefeningen, zijn er vrouwen die last blijven hebben van urineverlies of verzakkingen.

 

In zo'n geval kan het helpen om met je arts te bespreken of een vaginale ring/pessarium nut kan hebben.

Vroeger werd het gebruikt als anticonceptie, nu voornamelijk nog bij verzakkingen.

Je kan het zelf inbrengen en de ring zorgt ervoor dat je organen meer steun krijgen en dus minder makkelijk verlies hebt, of dat je baarmoeder of achterwand minder makkelijk de neiging hebben om naar binnen te klappen en door je vagina naar buiten te komen. Deze ring is makkelijk te gebruiken als je geen pijnklachten hebt, is herbruikbaar en te reinigen. Je kan hem ook lang inhouden mits opvolging door je arts. Je hoeft hem dus niet dagelijks in en uit te nemen.

Al vinden niet alle vrouwen het idee prettig dat ze de ring zelf moeten inbrengen, je kan dit ook aan je arts overlaten. De ring bestaat in verschillende formaten (je arts zal de juiste maat nemen) en de ring voor het eerst plaatsen en je leren hoe je dat zelf ook correct kan doen.

Sommige vrouwen hebben schrik dat ze de ring gaan voelen zitten of er last van zullen hebben tijdens het vrijen, maar dat is zelden het geval.

 

Na bekkenbodemoefeningen is dit een veilige en niet-invasieve manier om verzakkingen onder controle te houden. Verder kan het patiëntes ook een zekerder/veiliger gevoel geven, dat ze geen urineverlies gaan hebben omdat ze inwendig een lichte druk ervaren. Indien deze ring je probleem oplost is het een makkelijke oplossing, zonder dat je moet gaan voor zware medicatie of een operatie. Het is echter een hulpmiddel, het neemt je probleem niet weg en helaas is het ook niet voor iedereen een oplossing.

 

Medicatie bij urine-incontinentie

 

Soms ervaren patiënten een zeer geprikkeld gevoel in de blaas, zonder dat men een duidelijk probleem kan vinden (vb. blaasontsteking).

Dat geprikkeld gevoel kan zeer vervelend zijn omdat je het gevoel hebt heel de tijd naar toilet te moeten gaan plassen, terwijl er nauwelijks iets in je blaas zit. In zo'n of andere gevallen kan het zijn dat je arts voorstelt om medicatie te proberen.

 

Het betreft medicatie die de prikkelbaarheid van de blaas dempt. Bespreek goed met je arts de eventuele bijwerkingen, want sommige patiënten rapporteren soms vervelende bijwerkingen: droge mond, vermoeidheid - slaperigheid, gewichtstoename, spierverslappende werking,...

 

Medicatie bij stoelgangproblemen

 

Verzakkingsproblemen en urine-incontinentie kunnen verergeren als je last hebt van constipatie en dus moeilijk naar toilet kan gaan.

 

De meeste patiënten gaan dan juist extra druk zetten op de bekkenbodem en persen om de stoelgang naar buiten te krijgen.

Door die hoge druk in je bekkenbodem kan je het probleem zelfs verergeren, de druk is zo groot dat sommige organen (blaas, darm, baarmoeder) echt naar buiten gedrukt worden en je klachten verergeren.

 

Daarom is het steeds heel belangrijk om op je voeding te letten en voldoende te drinken. Voldoende vezels eten (groenten en fruit) en veel water drinken zijn dan ook heel belangrijk om je stoelgang zacht te houden, zodat je niet te veel druk moet zetten op je bekkenbodem.

 

Verder zijn er enkele voedingsmiddelen die zeker de moeite waard zijn om tre proberen: dagelijks een kiwi eten, lijnzaadjes eten of lijnzaadolie in je voeding doen, veel fruit of vezelsupplementen, fruitsap... kunnen de stoelgang al heel wat soepeler maken.

 

Daarnaast is ook voldoende beweging héél belangrijk, als je de hele dag platligt doet je buik dat ook. Rechtop bewegen is belangrijk om de zwaartekracht zijn ding te laten doen en je darmwerking te stimuleren.

 

Als het dan nog niet lukt is het echt nodig om een arts te raadplegen, hij/zij kan je medicatie of voedingssupplementen voorschrijven om je stoelgang te verbeteren of verder onderzoek te laten doen of er onderliggende problemen zijn.

Tens /pijnstillende stroom (inwendig en uitwendig)

 

Bij patiëntes met vaginale pijn, uitstralingspijn naar je billen of te strakke bekkenbodemspieren kan het nuttig zijn om het bovenstaand beschreven

bio-eedback systeem te gebruiken voor het geven van pijnstillende stroom. Er bestaan ook kleinere eenvoudige toestelletjes die de patiënt thuis kan gebruiken.

 

Via de elektrodes op de sonde wordt dan een zeer lichte stroom toegediend in de vagina, op de plaats waar de sonde tegen de vaginawand en dus bekkenbodemspieren komt. Je kinesist zal de sterkte van de stroom en de duur van de behandeling met je bespreken en afspreken, zodat het aangenaam blijft. De pijnstillende stroom zorgt voor een betere doorbloeding ter hoogte van de bekkenbodemspieren, waardoor het een gevoel van opwarming geeft en een wat verzachtend of verdoofd gevoel in de bekkenbodem. De meeste patiënten ervaren dit als een pijnverzachtende behandeling, al heeft de behandeling niet bij iedereen echt een langdurig effect. Dus zeker het proberen waard voor wie met pijn kampt.

 

Naast een inwendige sonde, zijn er ook toestelletjes met electroden die je op de huid kan kleven (vb. huid van je bil of bovenbeen), op plaatsen waar je spieren hebt die verbonden zijn met je bekkenbodem of bekken. Ook hier kan door een lichte stroom de pijn tijdelijk of langer beter onder controle zijn. (afbeeldingen van sonde gymna en pijn.com). Interesse in deze toestellen?

Pijnstillende zalven

 

Indien je niet permanent pijn hebt, maar bijvoorbeeld vooral bij het vrijen of sporten, kan het nuttig zijn een pijnstillende zalf inwendig te gebruiken. Bespreek dit zeker vooraf met je arts, hij/zij zal je gepaste zalf voorschrijven die veilig is voor vaginaal gebruik.

 

De zalf heeft geen langdurig effect, maar kan het vrijen wel aangenamer maken. Meeestal volstaat het om de zalf 15 minuten vooraf aan te brengen. Soms werkt de zalf een halfuurtje, soms veel langer, hangt van patiënt tot patiënt af. Verder is het ook belangrijk hierover goed te overleggen met je partner, want bij penetratie kan dit ook een verdovend effect bij hem geven - wat waarschijnlijk niet de bedoeling is. Een beetje testen met de hoeveelheid en de duur zijn dus belangrijk!

 

Bij pijnklachten is het sowieso aangeraden gebruik te maken van glijmiddel, zodat het contact bij het vrijen zachter is en eventueel littekenweefsel of pijnlijke plaatsen niet extra wrijving krijgen. Glijmiddel kan je vrij verkrijgen, soms is het wat zoeken tot je het merk hebt gevonden dat voor jou het best aanvoelt.

 

Vitamine- en mineralensupplementen (magnesium, B12, ijzer,...) en voldoende drinken!

 

Sommige vitamine- en of mineralentekorten kunnen een geprikkeld gevoel van de blaas veroorzaken (vb. vit B12 tekort). Het zomaar innemen van sommige voedingssuplementen (vb. ijzer) kan dan weer voor harde stoelgang zorgen en voor extra problemen of pijn zorgen. Soms kan het dus aangewezen zijn dat je arts je bloed laat testen, alvorens je blaas verder te laten onderzoeken. Een gezonde voeding is steeds aangewezen en zeker mét voldoende drinken. Patiëntes met een urine-incontinentie-probleem ontwikkelen soms onbewust een patroon waarbij ze automatisch minder gaan drinken, om minder urine-verlies te hebben. Bespreek dit zeker met je arts en kinesist, want voldoende drinken is belangrijk voor je lichaam! Neem ook niet zomaar voedingssupplementen zonder overleg met je arts.

 

Je arts en/of kinesist zal nagaan of je voldoende drinkt en hoe vaak je plast, dit kan hij/zij doen door je een mictiedagboek te laten invullen. een voorbeeldje van zo'n dagboek kan je hier terugvinden.

 

Soms vragen patiënten zich af of ze een voedingssupplement bij de apotheker moeten kopen of het ook in de supermarkt mag. Er is wel degelijk een verschil en het is dus aan te raden dit steeds bij een apotheker te doen. De apotheker kan je vertellen welke voedingssupplementen erkend zijn en dus even streng getest zijn als medicijnen. Die supplementen zijn dus strenger getest en de dosis van het actieve bestanddeel is in gecontroleerde dosis aanwezig. Bij voedingssupplementen uit pakweg een supermakt is de controle minder grondig en dus mogelijk van mindere kwaliteit.

 

Psychologische begeleiding

 

In België rust er vaak nog een taboe op psychologische begeleiding en al zeker als het gaat over het bespreken van intieme problemen.

 

Dit omdat bij een voorstel tot het volgen van psychologische begeleiding een patiënt dit soms ervaart alsof zijn probleem niet fysiek bestaat, tussen de oren zit of niet ernstig is. Niets is echter minder waar, incontinentie- en andere problemen kunnen een zware impact hebben op iemands sociale leven en psychisch welzijn, dus het kiezen voor psychologische begeleiding kan vaak zeer aangewezen en nuttig zijn.

 

Verder kunnen bekkenproblemen, spanningsproblemen of seksuele problemen soms ook hun psychologische oorzaak hebben, en dan kan het belangrijk zijn dat de patiënt hier inzicht in krijgt alvorens er echt een oplossing kan komen voor het probleem. Voorwaarde is wel dat de patiënt ervoor openstaat, de arts zijn patiënt serieus neemt, problemen niet minimaliseert en de patiënt steunt in het traject. Via deze link kan je een erkend psycholoog vinden, eventueel kan het bij een eerste contact nuttig zijn om te vragen of de psycholoog ervaring heeft met dit soort problemen. Op de websites van de erkende psychologen vermelden zij vaak ook in welke disciplines ze gespecialiseerd zijn. Dus het loont de moeite om iemand te zoeken die jou kan helpen met een specifiek probleem.

Osteopathie bij chronische bekkenpijn (artikel met dank aan de Beroepsvereniging voor osteopaten, auteur Colette Peeters)

 

DE OSTEOPATISCHE BENADERING VAN HET CHRONISCH BEKKEN PIJN SYNDROOM / CHRONIC PELVIC PAIN SYNDROME ( CPPS)

CPPS net iets anders bekeken.

 

 

Gegevens uit de medische en osteopathische literatuur , internationale ervaring en evidence based practice, onderzoek en behandelingen zeggen het volgende:

 

Chronic Pelvic Pain Syndrome of CPPS komt in 4 tot 14% van de vrouwen voor. Ook bij mannen vindt men dit syndroom beschreven. Men spreekt van CPPS wanneer de klachten en symptomen langer dan 6 maand aanwezig zijn.

Het pijn/ziekte mechanisme ( etiologie) is complex. Met spreekt van een syndroom omdat het een verzameling is van verschillende symptomen .

 

De diagnose van CPPS wordt gesteld op basis van uitsluiten van ziektes en aandoeningen. Wanneer een ziekte aangetoond kan worden, wordt deze in eerste instantie behandeld door de reguliere arts/specialist. Wanneer echter geen verbetering is van de klachten na de reguliere behandeling of indien er geen ziekte als oorzaak gevonden wordt bij bekkenpijn die langer dan 6 maand aanwezig is, geeft men de diagnose chronische bekkenpijnen syndroom.

Door de grote variatie van mogelijke symptomen en de overlappingen is het vaak moeilijk duidelijk inzicht te krijgen in deze veel voorkomende problematiek.

Vaak vindt men in de reguliere geneeskunde geen oorzaak ondanks de vele diepgaande onderzoeken.

 

Chronische bekkenpijn kan veroorzaakt worden door tal van zaken. Frequent is het een combinatie van verschillende factoren. Orgaanpijn kan gevoeld worden in huidzones (gerefereerde pijn) en kan ook het onbewuste zenuwstelsel prikkelen. Maar er is meer!

 

Lees het volledige artikel

 

Redactie: www.osteopathie.be

Auteur: Colette Peeters

 

 

 

Manuele therapie bij chronische bekkenpijn, bekkeninstabiliteit of zenuwpijn

 

Tekst volgt binnenkort

 

Relaxatietherapie

 

In geval van spanningsproblemen in het bekken (te hoge spanning), problemen om los te laten/ontspannen, stressbestendigheid ofklachten die verergeren bij stress, kan het nutig zijn om relaxatietherapie te volgen. Een opgeleid relaxatietherapeut (meestal extra geschoolde kinesist of psycholoog) zal met jou bespreken welke techniek het best voor jou kan werken.

Er zijn heel wat verschillende technieken die hierbij gehanteerd kunnen worden (progressieve relaxatie, autogene training, sofrologie, mindfulness, eutonie, haptonomie, alexandertechniek, zelf-hypnose en hypnose voor medische doeleinden,...)

Fasciatherapie

 

Mensen met bekkenbodemproblemen hebben soms nood aan een complete aanpak.

Niet enkel de bekkenbodem, maar het ganse lichaam kan, door soms jaren met bekkenbodempijn en klachten te lopen

volledig ontregeld geraken, zowel psychisch als fysisch .....

 

Fasciatherapie betreft een globale benadering van het lichaam.

 

De fasciatherapie is een vernieuwende behandelings- en begeleidingsvorm voor pijn bewegings- en functioneringsstoornissen

van zowel fysieke en/of psychische aard. Ze slaat een brug tussen de zuiver fysieke en de psychische benadering van klachten.

Fasciatherapie bewandelt nieuwe wegen in de therapeutische en pedagogische wereld en biedt efficiënte oplossingsmogelijkheden aan..

 

Info op : www.fascia.be

 

Prolaps - chirurgie met eigen weefsel

 

Als alle stappen hierboven weinig tot niets uitgehaald hebben, kan je arts je aanraden om eventueel voor chirurgie te kiezen. Helaas kunnen niet alle bekkenbodemproblemen verholpen worden met oefeningen en niet-invasieve oplossingen.

Wél belangrijk is dat bij elke operatie, je vooraf goed weet waaraan je begint. Het betreft een ingreep in een zeer bezenuwd en dus heel gevoelig gebied. Chirurgie op die plaats kan effect hebben op de functie van je blaas, je darmen, je gevoelszenuwen van je geslachtsdelen en daarrond, ....

Operaties, hoe klein ook, in de bekkenbodem zijn dus nooit zonder risico's. Overweeg steeds goed hoe erg je last of pijn of verlies is, en denk goed na of deze opwegen tegen eventuele operatierisico's.

Wetenschappelijk onderzoek wijst stilaan uit dat chirurgie zonder het gebruik van kunstofmateriaal minder complicaties biedt dan chirurgie mét kunststofmateriaal.

Voor je beslist een operatie in te plannen, kan het ook nuttig zijn om een second opinion bij een andere arts te vragen of soms zal je arts dat zelf voorstellen.

Verder is het belangrijk dat je de operatie met je arts goed vooraf doorspreekt, zodat jij en je partner goed weten wat er tijdens de operatie zal gebeuren en wat je nadien mag verwachten.

Niet alle artsen voeren frequent verzakkingsoperaties uit, dus vraag ernaar bij je arts want wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat dit ook 1 van de bepalende factoren kan zijn voor complicaties achteraf.

Bij deze soort van operaties zal je arts eventuele verzakte delen repareren door ze vast te hechten aan weefsel in je buikholte of weefsel gebruiken elders uit je lichaam om de positie van je blaas, baarmoeder of darmen te verbeteren, een techniek die reeds lang bestaat. Zowel gynaecologen als urologen voeren dit type chirurgie uit.

Prolaps- chirurgie met bio-mesh

 

Onder bio-mesh wordt materiaal verstaan dat biologisch afbreekbaar is. Het komt erop neer dat voor het herstellen van verzakkingen materiaal gebruikt wordt, dat na verloop van tijd (deels) vergaat in het lichaam of om kunstofmateriaal dat bekleedt is met biologisch materiaal. Deze techniek wordt in België nog niet veel gebruikt, maar vraag er zeker naar bij je arts indien je zelf weet dat je gevoelig bent voor bepaalde materialen of makkelijk allergisch reageert.

Biologisch afbreekbare technologie wordt bijvoorbeeld ook bij hechtingen gebruikt, waardoor het lichaam het draadje na verloop van tijd resorbeert.

 

Chirurgie met kunstofmateriaal (veelal polypropyleen)

 

Wanneer intensieve kinesitherapie en regelmatig oefenen, medicatie, een pessarium en eventuele andere behandelingen weinig beterschap brengen bij een verzakking of urine-incontinentie, kan je arts overwegen om voor een chirurgische ingreep te gaan. Belangrijk is en blijft dat eerst alle mogelijke opties doorlopen zijn alvorens je eventueel chirurgie overweegt. Eventuele urogynaecologische chirurgie heeft plaats in een zeer gevoelig en bezenuwd gebied en is dus zeker niet zonder risico. De vzw bekkenbodemproblemen.be is opgericht naar aanleiding van patiënten die na bekkenbodemchirurgie met kunstofmateriaal invaliderende klachten kregen en ook wetenschappelijk onderzoekers stellen de hoge aantallen aan complicaties na dergelijke operaties steeds meer en meer in vraag. Het zal je dus niet verbazen dat we de technieken hieronder uitleggen maar tevens kritisch benaderen en het enkel als de allerlaatste noodoplossing zien. Wetenschappelijke artikelen duiden meer en meer op een groot risico op complicaties, zo spreken sommige artikels van 30% van de betrokken patiënten die nadien klachten krijgt of een heringreep nodig heeft. Wil je hier meer over lezen, check dan zeker onze rubriek 'literatuur/artikelen'

a) TVT (trans-vaginal tape) / sling

 

Een TVT sling of bandje is een kunstof bandje dat onder de blaashals of urethra geplaatst wordt zodat er daar terug wat meer steun gegeven wordt en je geen urine meer verliest. Het bandje wordt onderhuids vastgemaakt vlak boven het schaambeen, nadat het bandje tot de juiste spanning werd aangespannen. Een dergelijke operatie gebeurt veelal onder volledige verdoving in het dagziekenhuis en na de operatie zal je wakker worden met een blaaskatheder. Nadat je goed terug wakker bent van de operatie wordt het katheder verwijderd en éénmaal je je blaas kan leegplassen mag je het ziekenhuis verlaten. De plaatsing van een TVT-bandje is een oudere techniek, maar toch zijn er indicaties die doen vermoeden dat TVT-bandjes minder complicaties met zich meebrengen dan TVTO-bandjes omdat bij TVT-bandjes het foramen obturatum (waar zenuwen en bloedvaten doorlopen) in het bekkenbot niet in het operatiegebied ligt. Bespreek dus steeds goed vooraf met je arts alle mogelijke complicaties door en indien mogelijk kies dan liefst eerst voor een techniek met biologisch afbreekbaar materiaal of eigen materiaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

b) TVTO of TOT / sling (tranvaginal tape die door het foramen obturator loopt)

 

Een TVTO sling of bandje is een kunstof bandje dat onder de blaashals geplaatst wordt via de vagina. De uiteinden van het bandje worden via het foramen obturator tot in de lies gebracht en daar vastgehecht na het onder spanning plaatsen van het bandje tot de juiste spanning om toekomstig verlies te vermijden.

Deze operatie gebeurt in het dagziekenhuis, na de operatie zal je wakker worden met een blaaskatheder. Eens dit katheder verwijderd is en je zelfstandig je blaas kan leegplassen, mag je meestal het ziekenhuis verlaten.

Opgelet het TVTO-bandje doorlopt gebied dat zeer bezenuwd wordt en kan pijnklachten geven. Indien je pijn ervaart neem dan zeker contact op met je arts. Klachten kunnen op korte termijn, maar zeker ook pas lang na de operatie optreden. Meer artikelen over de risico's van deze operatie kan je terugvinden onder literatuur/artikelen of bij patiëntenverhalen.

 

c) Bekkenbodemmatje(s)

 

Bij ernstige verzakkingen kan een arts overwegen om door middel van kunststof de verzakking te verhelpen. Deze operaties zijn een stuk ingrijpender dan het plaatsen van een sling via de vagina. Bekkenbodemmatjes worden veelal via de buikholte of laparoscopisch via de buik geplaatst. Net zoals de slings hierboven, bestaan ze uit kunststofmateriaal dat niet zonder risico is in zeer bezenuwd gebied.

Een operatie met eigen weefsel zou dus steeds de voorkeur moeten genieten en bekkenbodemmatjes tot de absolute uitzondering bij die patiënten waar niets anders meer mogelijk is.

Informeer je dus goed, want bij onze vzw zijn heel wat patiënten gekend met invaliderende klachten na dergelijke operaties. Enkele van deze verhalen kan je lezen bij patiëntenverhalen.

Er zijn heel wat verschillende soorten bekkenbodemmatjes van ook verschillende producenten (vb. prolift, ...)

 

Sinds 2015 heeft Minister van volksgezondheid De Block de terugbetaling van dergelijke kunststofmatjes geschrapt. Dit resulteert in het feit dat het aantal ingeplante matjes sterk daalt, omdat de matjes niet meer aangerekend mogen worden aan de patiënt, het ziekenfonds of de hospitalisatieverzekering.

Chirurgie stoma of suprapubisch katheter

 

Bij ernstige complicaties na operaties, na darmkanker, blaaskanker,...kan het zijn dat de artsen genoodzaakt zijn definitief of tijdelijk een opening in de buikwand te maken waarlangs urine of stoelgang opgevangen wordt in een zakje. Een zeer ingrijpende operatie voor je lichaam maar absoluut ook voor je psychische welzijn. We gaan op dit topic hier niet verder in, maar verwijzen graag door naar een andere patiëntenvereniging die hier meer expertise in heeft. Meer info kan je vinden bij Stoma-actief. Zij verdelen onder andere de stomapas die stomapatiënten snel en efficiënt toegang geeft tot toiletten bij horeca en in winkels.

 

BEHANDELING VAN CHRONISCHE BEKKENPIJN VIA DE PIJNKLINIEK

 

Indien je huisarts en specialist je chronische bekkenpijn niet opgelost krijgen, zullen ze je mogelijk in 3de lijn doorverwijzen naar de pijnkliniek. het betreft een gespecialiseerd multidisciplinair team dat de oorzaak van je probleem niet kan oplossen, maar wel kan proberen de pijn te verminderen en je algemene levenskwaliteit te verbeteren. Zo'n team bestaat meestal uit: enkele anesthesisten (pijnartsen), een kinesist, een psycholoog, een ergotherapeut, gespecialiseerde pijnverpleegkundigen, een fysisch geneesheer en samenwerking met onder andere de sociale dienst van het ziekenhuis.

 

Chronische pijnmedicatie

Chronische pijn in het kleine bekken kan verschillende oorzaken hebben, al dan niet aanwijsbaar. Bij blijvende pijn worden patiënten soms doorverwezen naar de pijnkliniek voor het zoeken van geschikte medicatie. Er zijn verschillende soorten pijnmedicatie die aangeraden zullen worden door de artsen, afhankelijk van de soort pijn.

Soorten chronische pijnmedicatie:

 

1) Perifere analgetica

Dit zijn pijnstillers die invloed hebben op de weefsels of organen waar de pijn zijn oorsprong heeft. Ze remmen dus lokaal ontstekingsprocessen en pijnsignalen. Typische voorbeelden zijn aspirine, parasetamol, voltaren, brufen,... Hou er rekening mee dat chronisch gebruik van deze medicatie risico's heeft, dus bespreek dergelijke medicatie steeds vooraf met je arts.

 

2) Centrale analgetica

Deze pijnstillers hebben effect op de activiteit van zenuwcellen in het ruggemerg en de hersenen (centraal zenuwstelsel). let er wel op dat door deze invloed op de hersenen, men bij inname steeds allert moet zijn voor bijwerkingen (minder alert zijn - verkeer?!, invloed op emoties, concentratiezwakte, geheugenverlies,...)

 

a) Opiaten (morfine-achtige stoffen): opgelet deze medicatie kan ernstige bijwerkingen hebben en werken vaak pas in hoge dosissen, waardoor intoxicatie en verslaving ook een ernstig risico zijn.

 

b) Anti-depressiva: Doorheen de tijd heeft men ontdekt dat deze middelen die hoofdzakelijk dienen om depressies te behandelen, ook een goed effect kunnen hebben bij chronische pijn. Veel patiënten vinden het echter wel een drempel om anti-depressiva te moeten slikken, omdat ze niet depressief zijn en ook omdat de medicatie vervelende bijwerkingen kan hebben (duizeligheid, vergeetachtigheid, constipatie, suf voelen, gewichtstoename,...) Voorbeelden: redomex (tricyclische anti-depressiva)

 

c) Neuro-leptica: ook deze niet-typische pijnmedicatie kan goede resultaten geven neurogene chronische pijn, helaas zijn ook deze meestal niet zonder risico of bijwerkingen. Voorbeelden: Lyrica, Remergon, Cymbalta,...

 

 

Dergelijke zware medicatie is niet zonder gevaar, neem ze dus nooit zonder het raadplegen van je arts die een overzicht over je volledige dossier. Enkele interessante boeken over chronische pijn en de behandeling ervan kan je vinden in onze literatuurlijst/boekenlijst.

 

Bij chronische bekkenpijn kan er ook soms uitbreiding van de pijn zijn met bijkomende symptomen (hoofdpijn, meer voorkomen van eczema, gevoeligheid voor lawaai en licht, vermoeid opstaan, tanden klemmen, ...) in dergelijk geval is het belangrijk dit met uw pijnarts te bespreken om eventuele 'sensitisatie van het centraal zenuwstelsel' uit te sluiten. Via volgende link kan u hier nog meer over lezen of via onze link literatuur/boeken.

 

Infiltraties ter hoogte van de klein-bekken zenuwen via het sacrum of vaginaal (lokale anesthesie en blokkades)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afhankelijk van waar de zenuwpijn voelbaar is, kan de arts bepalen op welk niveau in je rug of heiligbeen (sacrum) de infiltratie of PRF best zal plaatsvinden om de pijn te onderdrukken (lumbaal 1 (l1), sacraal 1 tot en met 5 (S1-5) zoals op de tekening hierboven)

Wanneer patiënten met blijvende pijn blijven zitten ter hoogte van de bekkenbodem en kinesitherapie, relaxatietherapie, zalven, pijnstillende stroom en andere niet-invasieve methoden niets uithalen, kan een volgende stap gezet worden. Men kan dan proberen door lokaal een verdovingsmiddel in te spuiten in de bekkenbodemspieren of de plaats waar men pijn heeft.

Dit kan zowel met gewone verdovingsmiddelen of ook gecombineerd met ontstekingsremmers en cortisone.

Indien dit vaginaal geen of te weinig effect heeft kan men ook proberen hogerop de zenuw die pijn doorgeeft, te onderscheppen en te verdoven. Via de bil of op de plaats waar de zenuw door het sacrum/heiligbeen loopt naar de rug.

Deze laatste infiltratietechnieken gebeuren veelal onder RX-straling zodat de arts op RX de juiste locatie van de zenuw kan bepalen.

Naast uiteraard pijnstilling, heeft deze inspuiting vaak ook diagnostisch een belang. Wanneer men de pijn kan uitschakelen met een dergelijke infiltratie kan men vaak ook bepalen welke zenuw/zenuwtak de pijn veroorzaakt en dus bepalen of het over zenuwschade gaat of een ander probleem.

Dergelijke infiltraties gebeuren in de pijnkliniek of door je behandelend gynaecoloog/uroloog.

 

Na zo'n infiltratie mag je niet zelf rijden en het is ook belangrijk dat je vooraf enkele voorzorgsmaatregelen neemt of zaken aangeeft (of je allergisch bent, of je bloedverdunners neemt, ...)

 

Pulserende radio-frequentiestimulatie van een zenuw(tak) (PRF)

 

Bij bovenstaande infiltaties is het effect evenwel niet altijd langdurig. En het frequent herhalen van infiltraties met cortisone heeft ook nadelige gevolgen. Om die redenen kan men ervoor kiezen om de zenuw te behandelen met warmte of stroom. Men zal aan de hand van een proefinfiltratie de betrokken zenuw opzoeken en nadien overgaan tot de echte behandeling. na de zenuw onder RX te hebben opgespoord, zal de arts een naald tot vlak bij de zenuw brengen en deze zal gedurende enkele minuten onder stroom gezet worden, zodat het weefsel rond de zenuw verbrand of opgewarmd wordt. Na enkele weken zal blijken of deze behandeling werkt bij de patiënt, dit kan tot 6 weken duren. Patiënten die erbij gebaat zijn, melden dat ze soms tot 6maanden of langer pijnvrij zijn met deze techniek of een significante vermindering van hun pijn ervaren.

Bij de ingreep is het belangrijk dat je zeer stil blijft liggen op je buik, de arts zal lokaal voldoende verdoven zodat je geen of niet te veel pijn ervaart van de ingreep. Tijdens het opwarmen van de naald, kan het zijn dat je lichte elektrische klopjes ervaart ter hoogte van je sacrum of de plaats van de naald.

 

Neurostimulator

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor meer info en ervaringen met neurostimulators, verwijzen we je graag door naar de zelfhulpgroep voor mensen met een neurostimulator of medicatiepomp. Zij organiseren maandelijks een samenkomst in AZ Nikolaas te Sint-Niklaas, het is steeds raadzaam om bij hen eens te informeren voor je aan de operatie start.

Meer info op http://ns-mp.be

Als 1 van de laatste mogelijkheden bij chronische pijn in de bekkenbodem, bestaat de neurostimulator. Dat is een klein apparaatje met batterij dat in je bil of buik ingeplant wordt, dat verbonden is met enkele draadjes met eletroden die onderhuids geplaatst worden op je sacrum/heiligbeen, daar waar je zenuwen door het sacrum lopen. Het toestelletje geeft stroom af die als het ware de elektrische pijnprikkels die de zenuw doorgeeft neutraliseren. Hierdoor is het mogelijk dat je minder pijn ervaart. Voor je in aanmerking komt voor een dergelijke ingreep zal uitgebreid onderzocht worden of jouw pijn ervoor in aanmerking komt en zal eerst een uitwendig proefapparaatje gebruikt worden, alvorens het definitieve apparaatje ingeplant wordt. Deze operatie heeft uiteraard ook zijn risico's en helpt helas niet bij alle patiënten met chronische bekkenpijn, maar kan voor sommigen een oplossing zijn om een stukje van hun leven terug te krijgen. Neurostimulators werken op batterijen en je kan de sterkte van de stroom zelf regelen met een extern toestelletje. Belangrijk om weten is dat de batterij niet eeuwig meegaat, dus als de batterij leeg is moet je helaas opnieuw geopereerd worden.

 

Hoe bepaalt men waar het apparaatje ingeplant wordt is een vraag die veel patiënten hebben. Wel dit hangt niet samen met de locatie van je pijn, maar wel met je voorkeurskant of schrijfhand. Je moet namelijk het externe afstelapparaatje in je voorkeurshand kunnen bedienen terwijl je met je andere hand het toestel zo dicht mogelijk tegen de onderhuidse neurostimultor houdt. Iemand die rechtshandig is zal dus waarschijnlijk de neurostimulator aan de linker kant van zijn/haar lichaam ingeplant krijgen.

 

De neurostimulator heeft ook enkele praktische nadelen in verband met gebruik in de wagen, bij veiligheidscontroles/metaaldetectoren, MRI-onderzoek (afhankelijk van type neurostimulator) , saunabezoek,...enz., dus bespreek goed vooraf met je arts wat de implicaties zijn van de neurostimulator, voor je eraan begint.

 

Neurostimulatoren worden vaak ingeplant in de pijnkliniek, of door urologen. Omdat ze bij persistent urineverlies of stoelgangverlies door zenuwschade een positief effect hebben op het gebruik van de zenuwen van je blaas- en sluitspieren.

 

OVER ONS

Missie en visie

Wie zijn wij

 

 

LID WORDEN & OP DE HOOGTE BLIJVEN

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief of meld je aan als gratis lid via het ledenformulier

Copyright © All Rights Reserved

PARTNERORGANISATIES & LINKS

Wij werken samen met organisaties van zorgverstrekkers en fabricanten van hulpmiddelen die de

levenskwaliteit van patiënten helpen

verbeteren.

 

STEUN ONS!

Steun onze vereniging en help patiënten! rekeningnummer

BE52 9731 5603 1709

CONTACTEER ONS!

Heb je een vraag, wil je info, wil je lid worden of ons steunen? Aarzel dan niet om ons te contacteren!

Via het invulformulier of via info@bekkenbodemproblemen.be